27 wrzesień 2016

 

„Nie ten jest żołnierzem, kto nosi mundur i pałasz, ale ten, kto ma w sobie charakter żołnierski i żołnierskiego ducha”. W naszym życiu zbiorowym panoszy się wielu fałszów, są w obiegu pojęcia, które są tak rozciągliwe jak guma, każdy je tłumaczy na swój sposób, jak mu wygodnie, dopasuje do potrzeby. Jednym z takich pojęć jest termin „narodowiec”.

 

Jak zwrotnych operacji dokonywuje się na tym pojęciu, świadczy fakt, że dziś każdy prawie uznaje się za narodowca. W tej dowolnej interpretacji słowo to staje się bezbarwne i co najważniejsze, do niczego nie zobowiązuje. A tymczasem pojęcie to ma ściśle określoną i konkretną treść. Nie każdy jest narodowcem kto się nim mieni. Narodowiec to Polak, który ma ściśle określone poglądy i co z tego wynika pewną postawę względem życia zbiorowego. Narodowiec, to człowiek, który „obok sfery życia osobistego, indywidualnego” zna „zbiorowe życie narodu”, obok własnych interesów uznaje interesy całości, dla których gotów jest poświęci to, co ma najdroższego.

Mieni się narodowcem, a więc „należy do narodu polskiego na całym jego obszarze” dziejów, czuje łączność z pokoleniami przeszłymi, teraźniejszymi i przyszłymi, czuje łączność z tą Polską Chrobrego, mocarną, z Polską chylącą się do upadku i z tą dzisiejszą usiłującą wyzwolić z siebie drzemiące w niej siły najlepsze. Czuje się narodowcem, a więc „całą rozległą stroną swego ducha, żyje życiem polski, jej uczuciami i myślami, jej potrzebami, dążeniami i aspiracjami.

To mnie zobowiązuje do pewnej postawy względem życia zbiorowego, zbiorowość wśród której żyję, winna być mi bliższą, tym bardziej powinienem zdawać sobie sprawę z obowiązków na mnie ciążących. Zrozumienie i poczuwanie się do obowiązków względem zbiorowości – narodu w tym ujęciu staje się kwestią dojrzałości moralnej. Polak, który nie rozumie, że praca dla narodu, którego kosztem, siłami, wartościami wzrósł, jest jego obowiązkiem moralnym, znajduje się w położeniu żebraka, pozostającego na utrzymaniu zbiorowości.

To więc czy się jest narodowcem, czy nim nie jest decyduje stosunek do zbiorowości, do przejawów jej życia. Narodowiec, to nie ten, który ze stoickim spokojem, pogardliwym skrzywieniem ust, założonymi rękoma przygląda się toczącym się obok niego falom życia, ale ten, który za swój moralny obowiązek uważa głębokie poznanie życia narodu i pracę dla niego. Narodowiec to ten, w którego naturze leży solidarne działanie zbiorowe, bezwzględna obowiązkowość i skrupulatność w wykonaniu, poczucie odpowiedzialności za czyn najdrobniejszy, wreszcie karność wynikająca z poczucia obowiązku. Narodowca znamionuje czynna postawa względem życia, mająca źródło w zrozumieniu wielkości idei, której służy.

Niechże więc ci, którzy warcholą, którzy nie chcą podporządkować się nakazom zbiorowości, działać solidarnie, dla maskowania swych posunięć, nie głoszą, że z metodami narodowców nie godzą się, nie przywłaszczają sobie nazwy narodowców.

Niechże ci, którzy biernie przypatrują się naszemu życiu nie mienią się narodowcami. Narodowiec, to Polak karcący twardo wybryki wichrzycieli, który gnuśność i ospałość tępi bezlitośnie, idący karnie w jednym szeregu, nie luzem, w pojedynkę, uważający pracę nad ugruntowaniem idei narodowej wśród świadomości szerokich rzesz za swój moralny obowiązek.

 

 

Gazeta SŁOWO czwartek 27 marca 1930 roku

 

Paweł Król

Członek Młodzieży Wszechpolskiej i wolontariusz zbiórki "Przywracami pamięć o Żołnierzach Wyklętych". Pasjonat przedwojennej, radomskiej prasy narodowej i polskich komiksów.

Wspieraj Media Narodowe

Komentarze

Narodowcy.net

Narodowcy.net to portal młodego pokolenia polskich nacjonalistów. W świecie przesiąkniętym ideami multikuluralizmu i liberalizmu, chcemy przypominać o wartościach za które Polacy od zawsze walczyli i umierali: Bogu, Honorze, Ojczyźnie. 

Najczęściej komentowane

We use cookies to improve our website. Cookies used for the essential operation of this site have already been set. For more information visit our Cookie policy. I accept cookies from this site. Agree