Rafał Buca: Uniwersalizm – idea dla społeczeństwa nowej jakości

Pierwsze stwierdzenie w mojej pracy może wydać się dość oczywiste, ale warto po raz kolejny to zaznaczyć: dzisiejszy świat jest światem ułomnym. Ideologia demoliberalna i wszelkie zmiany oraz metody, które przyszły razem z nią, zamiast stać się prawdziwą alternatywą dla ustrojów totalitarnych, których świetność skończyła się pod koniec XX wieku, okazały się jedynie zastępczym złem. Nacjonaliści nigdy nie idą na kompromisy i nie wybierają mniejszego zła. My, w opozycji do dawnych totalizmów i współczesnego liberalizmu, stawiamy narodową ideę społeczną, a mianowicie uniwersalizm.

Termin ten kojarzy nam się przede wszystkim ze średniowieczem, jednak odświeżony i dostosowany do dzisiejszych czasów idealnie dopełnia kształt nowoczesnego nacjonalizmu, tworząc z niego ideologię kompletną, obejmującą każdą dziedzinę życia.

Pierwszym który na nowo “odkurzył” ideę uniwersalizmu w wymiarze społecznym był o. Józef Warszawski. Podczas ll wojny światowej w okupowanej przez nazistów Warszawie napisał i potajemnie wydał książkę “Uniwersalizm. Zarys narodowej filozofii społecznej”. Książka ta przedstawia uniwersalizm jako zjawisko współczesne, stawiając go w opozycji wobec liberalnego indywidualizmu oraz komunistycznego/nazistowskiego totalizmu.

Tym co różni uniwersalizm od innych poglądów społecznych jest przede wszystkim pojęcie całości oraz jednostki.

W indywidualizmie jednostka jest samoistnym niezależnym bytem, niepowiązanym z nikim ani z niczym. Społeczeństwo zaś pojmowane jest jako coś umownego, a “ja” oznacza wszystko. Jednostka chce być sobie wszystkim, zastępuje sobie naród i religię, a państwo traktuje jako pewną uwłaczającą pełnej wolności i równości konieczność.

W totalizmie  pojęcie jednostki zastępuje pojęcie jedności. Totaliści twierdzą, że całość nie jest częścią składową jednostek, a po prostu całością/pełnią samą w sobie. Zamiast ciągnąć jednostki ku górze, totalizm zakłada ich całkowite zrównanie w dół i pozbawienie jakiejkolwiek tożsamości oraz wyjątkowości.

Uniwersalizm jest zasadniczym zaprzeczeniem indywidualizmu i totalizmu, i budowaniem od podstaw […] budowlą, opierającą się zarówno na naturze jednostki-części […] jak i na naturze całości”. Uniwersalizm jest ustrojem najbardziej przystępnym dla człowieka, ponieważ jest czymś wynikającym z jego natury biologiczno-humanistycznej. Średniowieczny uniwersalizm idealnie wpasowywał się w ludzką naturę oraz ukazywał jak istotną rolę w społeczeństwie odgrywa religia.  “Średniowiecze budziło osobowość. Cały ustrój społeczny był w nim tak złożony, tak rozbudowany, iż musiały wyrastać z niego świadome siebie, swej siły i swego celu osoby. Mistrzynią najpłodniejszą w tej dziedzinie okazała się religia. W obrębie jej ołtarzy nie wolno było być ni panem, ni niewolnikiem, ni mężczyzną, ni kobietą, bo tu wszyscy byli jedno”

Religia, również jako rzecz naturalna i oczywista w życiu jednostki odgrywa swą znaczącą rolę. Każdy system pomijający kwestie ludzkiej religijności będzie systemem nienaturalnym, ponieważ, aby stworzyć system, który wpasuje się w kanony społeczne wszystkich mas, nie można pomijać naturalnych obowiązków, praw oraz dążeń jednostek będących częścią tych społeczności dla których dany system miałby powstać. Uniwersalizm jest systemem kompletnym, będącym idealnym wypełnieniem idei narodowej, ponieważ każde jego założenie wynika z natury ludzkiej i podstaw socjologicznych.

Oczywiście narodowa filozofia społeczna nie opiera się tylko i wyłącznie na naturze, ale również na kulturze. Odrzuca ona jednak hasło “sztuka dla sztuki”, “wiedza dla wiedzy” czy “sport dla sportu” uznając, że każde zjawisko ma swój określony cel (co wynika z natury). Oczywiście uniwersalizm nie odrzuca abstrakcji w sztuce oraz romantycznych uniesień duszy na rzecz pustego stwierdzenia, że wszystko co z rąk ludzkich pochodzi musi również dla tych rąk służyć. ”Całość podmiotu twórczego realizuje się jedynie w jednostkach.”  Nie da się podporządkować myślenia jednostki i uziemić jego twórczości. Chodzi jedynie o to, aby żadne działanie nie było bezcelowe. Sama kultura i zdolność człowieka do jej tworzenia jest czymś wynikającym z jego natury, jest obowiązkiem!

Nie ma idei społecznej lepiej oddającej pomysł nacjonalistów na społeczeństwo niż uniwersalizm. Daje on jednostce pełną paletę możliwości i pełnię wolności do działania dla dobra narodu. Tak jak dzisiaj narodowcy odrzucają kapitalizm i socjalizm na rzecz poszukiwania trzeciej drogi, tak i w tej kwestii unikając szablonowych haseł odrzucamy zarówno ustroje totalitarne jak i demoliberalne. To my, nowa jakość i nadzieja na odrodzenie dla Europy. Wierzymy w Katolicki świat, narodową Europę i uniwersalistyczne społeczeństwo!

Komentarze