Czarnek: Będziemy uczyć ukraińskich uczniów o rzezi wołyńskiej

Minister edukacji i nauki zadeklarował, że nie będzie unikania tematu rzezi wołyńskiej w trakcie edukacji ukraińskich uczniów w Polsce.

Przemysław Czarnek pytany przez dziennikarzy o to, jak Ministerstwo Edukacji i Nauki zamierza edukować dzieci i młodzież z Ukrainy na temat stosunków polsko-ukraińskich, w tym na temat rzezi wołyńskiej, odpowiedział, że „historia musi być pokazywana taka, jaką ona jest”.

Minister edukacji dodał także: „Nauka historii tylko wtedy jest nauką, kiedy jest prawdziwa. Historia musi być pokazywana taka, jaką ona jest. Nikt nigdy w historii tego świata nie zbudował poprawnych, a już na pewno -dobrych czy bardzo dobrych relacji, również sąsiedzkich, bez oparcia tych relacji na fundamencie prawdy”.

Czarnek zaznaczył, że nie oznacza to „jakiegoś wypominania, pociągania do odpowiedzialności obecnych pokoleń za to, co robiły poprzednie pokolenia”.

Instytut Pamięci Narodowej we współpracy z Ministerstwem Edukacji i Nauki, przekaże kuratorom oświaty w całej Polsce, 8 tys. egzemplarzy broszury w języku ukraińskim „Przewodnik po historii Polski 966-2016”. Broszura ma pomóc w edukowaniu ukraińskich uczniów i przedstawianiu im prawdy o historii Polski.

Prezes IPN Karol Nawrocki zwrócił uwagę, podczas konferencji prasowej szefów MEiN i IPN, że Polska przyjęła 3 mln uchodźców z Ukrainy. Wskazywał, że ich obecność „wymaga także zabiegów edukacyjnych i adaptacyjnych wokół oświaty”.

Zapowiedź edukacji ukraińskich uczniów o historii Polski, skomentował na Twitterze prezes Młodzieży Wszechpolskiej Marcin Kowalski:

Wartościowa inicjatywa, należy w edukacji dzieciaków (trochę starszych) z Ukrainy poruszać temat Wołynia i ludzi, którym obecnie stawia się tam pomniki. 

Jedno mnie tylko martwi. Dlaczego źli Kozacy? (O ile faktycznie tak jest) pic.twitter.com/PRxUT3CcXB

— Marcin Kowalski (@M_Kowalski1918) May 11, 2022

Nowy mit Ukrainy

W artykule „Nowy mit Ukrainy i polska prawica”, opublikowanym na portalu Nowy Ład, napisano:

„Trudno przy tym nie ulec wrażeniu, że musiało minąć kilka lat eksponowania tematu rzezi wołyńskiej, by emocje pozwoliły ludziom racjonalnie patrzeć na współczesne relacje polsko-ukraińskie. Samo zagadnienie zostało chyba nie najgorzej przez Polaków przepracowane. Ogół społeczeństwa usłyszał o tym wcześniej mało znanym fakcie, odreagowując to nieraz żywiołowo, co zresztą było nie do uniknięcia. Sytuację pogarszały niejednokrotnie zachowania samej strony ukraińskiej, często chyba niezdolnej do zrozumienia naszych racji.

Upływ czasu ukazywał jednak to, jak niesprawiedliwe jest przenoszenie uczuć z funkcjonujących 80 lat temu formacji na współczesnych Ukraińców, także tych, którzy mają ich żołnierzy za bohaterów. W minionej dekadzie nie było zbyt wiele pola na dyskusję, ale i to może zacząć się zmieniać.

To szczęście w nieszczęściu, że walcząca Ukraina buduje swój nowy mit – taki, który być może zepchnie na drugi plan trudny dla nas do zaakceptowania mit banderowski. Podobne zjawisko widać było w latach 90. w wybijającej się na niepodległość Chorwacji, która siłą rzeczy odwoływała się do tradycji ustaszowskiej – noszącej piętno ludobójstwa nie mniejsze niż UPA. Z biegiem kolejnych wydarzeń wojennych nowa Chorwacja zyskiwała jednak inny wzorzec bohaterstwa, który przesłonił ten z czasów II wojny światowej, daleko przecież bardziej kłopotliwy.”

Narodowcy.net/kresy.pl/nlad.pl