Konserwatywne i katolickie wydawnictwo Dębogóra ogłosiło, że w jego ofercie pojawi się niebawem wybór pism Karola Huberta Rostworowskiego. Tym samym klienci będą mieli szansę zapoznać się z dorobkiem jednego z najwybitniejszych artystów przywiązanych do polskiego ruchu narodowego, przemilczanego od wielu lat. Cieszący się ogromnym poważaniem współczesnych mu literatów Rostworowski był skazany na zapomnienie w czasie komunistycznych rządów ze względu na głęboką wiarę religijną i członkostwo w OWP. Do dziś pozostaje on słabo znaną postacią.
„Twórczość Karola Huberta Rostworowskiego jest nadal zapomniana i przemilczana ze względu na wrogi stosunek do tych zasad i wartości, które reprezentował: ortodoksyjnego katolicyzmu, ascetycznej moralności, patriotyzmu, idei narodowej, postawy kontrrewolucyjnej”. Tak brzmi fragment przedmowy prof. Jacka Bartyzela do najnowszej publikacji wydawnictwa Dębogóra. 28 listopada na swoim facebooku przedsiębiorstwo ogłosiło, że wybór pism znanego dramaturga, publicysty i członka Obozu Wielkiej Polski znajdzie się niedługo w ofercie prowadzonego przez nie sklepu internetowego.
W zbiorze prac, które niebawem przekaże do rąk czytelników „Dębogóra” znajdą się sztuki „Czerwony marsz”, „Judasz”, Kaligula”, „Niespodzianka”, za którą uhonorowano pisarza Państwową Nagrodą Literacką w 1932 roku. Na szczególną uwagę zasługuje właśnie pierwsza z nich, będąca komentarzem członka Narodowej Demokracji do wydarzeń rewolucji francuskiej. W swoich pismach dramaturg dawał wyraz swoim konserwatywnym i narodowym poglądom. „Rostworowski w syntetycznym skrócie pokazał rewolucję francuską (…) jako gigantyczną, szaloną, bluźnierczą (…) egzekucję, wykonywaną na oczach ogłupiałego tłumu. Rezultatem tego wszystko jest nie tylko zbrodnia na jednostkach, ale też na wolności, a więc... tyrania”, pisał Maciej Urbanowski w artykule opublikowanym na łamach omp.org.pl.
Karol Hubert Rostworowski od 1914 roku był członkiem Ligii Narodowej, a z kierowaną przez Dmowskiego Endecją związał się w 1920. Pomiędzy 1934-1937 sprawował urząd radnego miasta Krakowa z ramienia Stronnictwa Narodowego. Redagował również krakowskie wydanie organu prasowego Obozu Wielkiej Polski, „Trybunę Narodu”. Przez całe życie pisarz otaczał opieką Związek Akademicki Młodzież Wszechpolską. Przed swoją śmiercią poprosił, aby najbliżsi przeznaczyli fundusze mające pokryć koszty pogrzebu na akcje polityczne narodowców.
Źródła: omp.org.pl, facebook/ Wydawnictwo Dębogóra, Narodowe Historie, Korporacja Akademicka Akropolia Cracoviensis
