W wieku 106 lat zmarła kpt. Maria Mirecka-Loryś, działaczka przedwojennej Młodzieży Wszechpolskiej oraz podziemia narodowego w latach 1939–1945, członek Narodowej Organizacji Wojskowej, Komendantka Główna Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet.
Informację o jej śmierci przekazał na Twitterze poseł Robert Winnicki.
Jak przekazał Winnicki, kpt. Mirecka-Loryś - „postać-ikona ruchu narodowego w Polsce” - zmarła ok. godziny 13.
Była niezwykłą kobietą, z którą mieliśmy zaszczyt w ostatnich latach często się spotykać. Po przeprowadzce do Warszawy stała się przyjaciółką rodziny. Lgnęli do niej wszyscy - nawet sto lat młodsi. Dziękujemy Pani Mario;za patriotyzm, bohaterstwo i za radosną, codzienną świętość! pic.twitter.com/AQzIKjlc8O
— Robert Winnicki (@RobertWinnicki) May 29, 2022
Hołd zmarłej oddał m.in. prezes Młodzieży Wszechpolskiej Marcin Kowalski.
Odeszła od nas ostatnia, a zarazem jedna z najwybitniejszych działaczek przedwojennej @MWszechpolska, Maria Mirecka Loryś.
Nie miałem pojęcia że to będzie nasze ostatnie spotkanie...
W imieniu całej @MWszechpolska dziękuję za wszystko....
Czołem Wielkiej Polsce! pic.twitter.com/7E8G3LeoPP
— Marcin Kowalski (@M_Kowalski1918) May 29, 2022
Kim była Maria Mirecka-Loryś?
Maria Mirecka-Loryś urodziła się 7 lutego 1916 r. w Ulanowie na Podkarpaciu. Studiowała na uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie wstąpiła do Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska. Po wybuchu wojny zaangażowała się w działalność konspiracyjną. Wiosną 1940 r. została komendantką Narodowej Organizacji Wojskowej Kobiet w powiecie niżańskim, później całego NOWK Okręgu Rzeszowskiego.
Równolegle była kierownikiem sekcji kobiecej w Zarządzie Okręgu Rzeszowskiego Stronnictwa Narodowego i kurierką Komendy Głównej NOW. Po scaleniu NOW z AK awansowana została na stopień kapitana, kierowała Wojskową Służbą Kobiet w rzeszowskim Podokręgu Armii Krajowej. Wiosną 1945 r. została Komendantką Główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet.
W 1943 r. Maria Mirecka uczestniczyła w konspiracyjnym odnowieniu ślubów na Jasnej Górze, które w maju 1936 r. podczas pielgrzymki złożyła polska młodzież akademicka. W 36-osobowej grupie młodzieży Maria Mirecka reprezentowała Lwów, a obecny tam Karol Wojtyła – Kraków.
Po zakończeniu wojny Mirecka wznowiła studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. 1 sierpnia 1945 r. została aresztowana przez władze komunistyczne w Nisku. Na wolność wyszła 1 września 1945 r. na mocy amnestii. Zagrożona ponownym aresztowaniem w grudniu 1945 r. opuściła Polskę i z grupą kilkunastu działaczy narodowych dotarła do obozu 2. Korpusu gen. Władysława Andersa pod Ankoną. Tam poznała swego męża, oficera rezerwy Henryka Lorysia, z którym w październiku 1946 r. wyemigrowała do Wielkiej Brytanii.
W styczniu 1952 r. z rodziną wyjechała do USA, najpierw do Toledo w stanie Ohio, a w 1954 r. do Chicago. Tam zaangażowała się w pracę w organizacjach polonijnych. Działała m.in. w Stronnictwie Narodowym, była członkiem Zarządu Głównego Związku Polek w Ameryce oraz Krajowego Zarządu Kongresu Polonii Amerykańskiej.
Przez 32 lata była redaktorem „Głosu Polek”, organu Związku Polek w Ameryce. Od lat 70. XX w. zaangażowana jest w pomoc dla Polaków na dawnych Kresach. W grudniu 1999 r. została wiceprzewodniczącą Rady Naczelnej Stronnictwa Narodowego. Współpracowała z polonijnym radiem w Chicago, dla którego nagrywa cotygodniowe felietony z cyklu „Otwarty mikrofon”.
W setne urodziny Sejm przyjął uchwałę upamiętniającą jej działalność patriotyczną. „W 100. rocznicę jej urodzin Sejm Rzeczypospolitej Polskiej pragnie wyrazić uznanie dla niezwykłej patriotki pani Marii Mireckiej-Loryś i podziękować jej za ogromny wkład w walkę o niepodległość Ojczyzny i nieustanną troskę o Polaków na całym świecie” - napisano w uchwale.
Maria Mirecka-Loryś była autorką drugiego tomu „Historii Związku Polek w Ameryce” i książki „Odszukane w pamięci. Zapiski o rodzinie, pracy, przyjaźni”. W 2014 r. został zrealizowany film dokumentalny o Marii Mireckiej-Loryś pt. „Szkic do życiorysu” w reż. Ewy Szakalickiej. W 2017 została laureatką nagrody honorowej „Świadek Historii” przyznanej przez Instytut Pamięci Narodowej.
Narodowcy.net
Komentarze
Powiem tak, że ja o tej wspaniałej kobiecie dowiedziałem się dopiero dziś z radia ( 13.01.2024r )
i szkoda że dopiero dzisiaj. Wielka szkoda dla narodu polskiego że tacy ludzie jak kpt. Maria nie decydują o Narodzie polskim a jedynie miernoty wykształciuchy bez krzty tzw. kindersztuby i obycia.