Płeć jest konstruktem społecznym? Kontrowersyjna wypowiedź Artura Dziambora, poseł już się z niej wycofał

Poseł z ramienia Konfederacji podczas wywiadu z Robertem Mazurkiem dla RMF 24 powiedział, że jeśli rodzice uznają, że ich dziecko ma inną płeć niż biologiczną to szkoła ma zaakceptować ten wybór. Poseł przyklasnął w ten sposób „postępowej” narracji. Później w ramach dyskusji na Twitterze ze swoich słów się wycofał.

Podczas wywiadu poseł Dziambor zgodził się, że rodzice mają prawo określić płeć swojego dziecka, a szkoła ma to zaakceptować. Jest to bardzo ciekawe stanowisko posła partii, której jedną z ideologicznych podstaw jest deklaratywnie konserwatyzm.

Nagranie z porannej rozmowy @ArturDziambor w @RMF24pl.
Przez taką narracje europejskie partie konserwatywne, oraz narodowe znajdują się w defensywie, srogo przegrywając wojnę cywilizacyjną.
Przykry obraz @KONFEDERACJA_ pic.twitter.com/Vkj7Du2S5M

— Marcin Osowski (@MarcinOsowski2) April 15, 2021

Dziambor w swojej wypowiedzi posunął się dalej od swojego partyjnego przywódcy Janusza Korwin-Mikke, który również sądzi, że rodzice mają wyłączne prawo do decydowania o swoich dzieciach. JKM jednak zawsze podkreślał, że obowiązkiem ojca jest zdrowe i naturalne wychowanie dziecka, przy zachowaniu podstawowych pryncypiów ideowych i społecznych.

Oczywiście z postulatem, że dzieci „należą” tylko do rodziców również nie wolno się zgodzić. Szkoła uczy dzieci podstaw życia w społeczeństwie, szacunku do narodu, państwa, drugiego człowieka. Niedopuszczalne są eksperymenty antropologiczne na młodych ludziach, którzy dopiero dojrzewają pod względem biologicznym i społecznym. Płeć człowieka nie jest konstruktem społecznym, tak jak to głosi lewica.

CZYTAJ TAKŻE: Parlamentaryzm ogłupia

Dzisiejsza wypowiedź @ArturDziambor dla @rmf_fm nie tylko odbiera mu prawo do nazywania się prawicowcem, ale również wykreśla go z grona osób rozumnych. Przez takich ludzi koliberalizm staje się najlepszym sojusznikiem nowej lewicy w wojnie kulturowej - napisał na Twitterze prezes Okręgu Mazowieckiego Młodzieży Wszechpolskiej, Arkadiusz Jabłoński.

Dzisiejsza wypowiedź @ArturDziambor dla @rmf_fm nie tylko odbiera mu prawo do nazywania się prawicowcem, ale również wykreśla go z grona osób rozumnych. Przez takich ludzi koliberalizm staje się najlepszym sojusznikiem nowej lewicy w wojnie kulturowej. #LiberalizmToNiePrawica

— Arek Jabłoński (@JablonskiArek) April 15, 2021

Dyskusję z posłem Konfederacji zapoczątkował także prezes MW, Ziemowit Przebitkowski.

Panie pośle @ArturDziambor, czy w @Rozmowa_RMF nastąpiło jakieś nieprecyzyjne wyrażenie myśli czy naprawdę Pan uważa, że jeśli rodzice uznają 10-letniego chłopca za dziewczynkę to mają prawo tak go traktować i nazywać? Jeśli nie, to prosiłbym o sprostowanie bo to szkodzi partii - napisał wszechpolak.

Panie pośle @ArturDziambor, czy w @Rozmowa_RMF nastąpiło jakieś nieprecyzyjne wyrażenie myśli czy naprawdę Pan uważa, że jeśli rodzice uznają 10-letniego chłopca za dziewczynkę to mają prawo tak go traktować i nazywać?
Jeśli nie, to prosiłbym o sprostowanie bo to szkodzi partii.

— Ziemowit Przebitkowski (@przebitkowski) April 15, 2021

W efekcie poseł Artur Dziambor pod wpływem presji internetowej ze strony wyborców Konfederacji oraz wszechpolaków, postanowił wytłumaczyć swoje stanowisko. Zaprzeczył swoim słowo i stwierdził, że płeć nie jest konstruktem społecznym. Po raz kolejny jednak udowodnił jednak wewnętrzną sprzeczność wynikającą z łączenia poglądów konserwatywnych i liberalnych. Opisał to szczegółowo w wywiadzie dla „Nowego Ładu” Alain de Benoist.

Płeć to nie jest żaden konstrukt. Są tylko dwie płcie. Dziękuję. Dobranoc. A teraz wróćmy do poważnych tematów.

— Artur E. Dziambor (@ArturDziambor) April 15, 2021

Wypowiedź francuskiego myśliciela:

„Można być jednocześnie liberałem i konserwatystą jedynie pod warunkiem zdrady zasad liberalizmu lub zasad konserwatyzmu. (...) Liberalna antropologia, która jest zarazem ekonomistyczna i indywidualistyczna, postrzega zaś człowieka jako jednostkę oderwaną od wszystkiego, co znajduje się wyżej od niego samego: to jest homo oeconomicus, który jest od urodzenia posiadaczem „naturalnych praw” i całkowitym właścicielem siebie, poszukującym zawsze i wszędzie swojego osobistego interesu. Konserwatyzm zaś broni ciągłości szeregu stałych parametrów antropologicznych, które liberalny indywidualizm dekonstruuje automatycznie, skoro przestaje traktować człowieka jako istotę z natury społeczną i polityczną.

Liberalizm może wyłącznie sprzeciwiać się konserwatyzmowi postrzeganemu jako spadkobierca starego porządku, który został obalony przez rozwój burżuazyjnego kapitalizmu. Liberalizm nie broni zresztą niczego poza indywidualną wolnością. Ludy, narody i wspólnoty są dla niego tylko zbiorami przypadkowych jednostek („społeczeństwo nie istnieje”, mawiała Margaret Thatcher). To jest powód, dla którego liberałowie potępiają wszelką formę politycznej suwerenności i starają się podporządkować politykę gospodarce i moralności (czyli ideologii praw człowieka).

Po prawej stronie, obroną liberalizmu zajmują się przede wszystkim środowiska zwane „narodowo-liberalnymi”, które uwierzyły (i dalej wierzą), że można odwoływać się do gospodarczego, a nawet politycznego liberalizmu, nie ustępując przed skrajnym indywidualizmem filozofii liberalnej. Niestety, to stanowisko jest nie do obrony. Jak można chcieć regulować imigrację, jeśli wpisujemy się w gospodarczy paradygmat liberalny, który polega na ideale mobilności, elastyczności, otwarcia granic i powszechnego nomadyzmu („pozwólcie czynić, pozwólcie przechodzić”, czy to kapitałowi, towarom czy ludziom)? Jak można zachwalać „skuteczność rynku” nie przyznając, że ta skuteczność oznacza obowiązek ignorowania granic, które dzielą, a zatem odróżniają od siebie rozmaite kultury ludzkie?

Jak można bronić tożsamości ludów czy narodów jeśli uznamy, że te społeczności są tylko skupiskami odizolowanych jednostek? Jak można skarżyć się na seryjne bankructwa małych przedsiębiorstw, przy jednoczesnym celebrowaniu wolnej konkurencji i logiki wolnego handlu, które je powodują? Jak można wzywać do „moralności” i zarazem powoływać się na doktrynę, która usprawiedliwia „maksymalizację interesu jednostkowego”, które wszelka autentyczna moralność zawsze potępiała? Jak można odrestaurować „tradycyjne wartości” nie kwestionując kapitalizmu, który wszędzie pracuje na rzecz ich zniszczenia?”

CZYTAJ TAKŻE: Otwieranie gospodarki, polskie warcholstwo i rządowe zarządzanie przez kryzys

„Małżeństwa jednopłciowe a sprawa polska”

Warto wskazać, że wypowiedź posła Dziambora to nie jedyny tego typu „odchył” w liberalnej części Konfederacji. W 2018 roku jego kolega Jacek Wilk umieścił na swoim Facebooku wpis „Małżeństwa jednopłciowe a sprawa polska”, w którym napisał:

„Wiele osób (słusznie) uważa, ze standardy cywilizacyjne i kulturowe płynnie zmieniają się w czasie i ww konfiguracja (natura/istota) małżeństwa (kobieta i mężczyzna - red.) nie jest już aktualna w naszej cywilizacji/kręgu kulturowym (lub inaczej - że nasze standardy cywilizacyjne/kulturowe zdążyły się już zmienić w odniesieniu do możliwych/dopuszczalnych PRAWEM PUBLICZNYM +konfiguracji+ małżeństwa) i postulują - w związku z tym - by dopuścić (uznać za małżeństwo) także inne konfiguracje związku/związków ludzi; ponoszą przy tym najczęściej, że chodzi o konfigurację płciową (jednopłciową), ale wchodzić w grę może przecież również zmiana konfiguracji +liczebnej+ (co nie musi dziwić wobec choćby coraz większego napływu do Europy muzułmanów - którzy wszak mogą i nierzadko chcą mieć kilka żon)”,

W celu rozwiązania tego „problemu” Wilk zaproponował, aby... zorganizować w tej sprawie referendum, które on, mimo że jest „tradycjonalistą”, poprze. W takim referendum miałyby znaleźć się pytania o „płeć i liczbę małżonków”. Jako „legalista” Wilk oczywiście uznałby wynik takiego referendum, jednak jako „katolik” dalej uważałby, że prawdziwym małżeństwem jego jego tradycyjna forma.

„Powiem nawet więcej: jeżeli odpowiednia większość głosujących dopuści małżeństwa jednopłciowe (lub wieloosobowe) odnośna zmiana powinna być wprowadzona do Konstytucji - aby raz na zawsze rozstrzygnąć jasno tę sprawę” - napisał Wilk.

Ponadto warto odnotować, że były asystent posła Wilka Maksym Meder (zadeklarowany gej), poinformował 14 kwietnia na swoim Facebooku o rozpoczęciu nowej działalności gospodarczej wraz ze swoim byłym pracodawcą.

„Miło mi poinformować, że kilka dni temu wystartował projekt FIRMA W DUBAJU, który prowadzę wspólnie z adwokatem i doradcą podatkowym, Jackiem Wilkiem oraz Pawłem Gołdychem , twórcą największego polskojęzycznego kanału YouTube o tematyce z dziedziny kultury Bliskiego Wschodu. Zapraszam wszystkich zainteresowanych założeniem swojej działalności gospodarczej (również jako freelancer z możliwością wystawiania faktur) z dala od ZUS, VAT i PIT. Przygotujemy działalność do działania zarówno na rynku polskim, jak i emirackim. Więcej informacji na firmawdubaju.pl” - napisał Meder. Oznacza to nie mniej, nie więcej, że poseł Jacek Wilk będzie pomagał polskim firmom unikać opodatkowania w Polsce wyprowadzając ich zyski do rajów podatkowych...

To nie pierwsza żenująca wypowiedź posła Dziambora

W grudniu ub. roku opisywaliśmy szczegółowo sprawę strajków pracowniczych w Amazonie, uważanym za najgorszego pracodawcę w Polsce. Poseł Dziambor stwierdził wtedy:

„Nie ma nigdzie ustawowego obowiązku pracy w Amazonie. Każdy z protestujących może zrezygnować nawet dziś i zatrudnić się gdzieś, gdzie nie będzie traktowany jak tania siła robocza, czego oczywiście każdemu, kto czuje się źle traktowany, z całego serca życzę”.

Na wpis internauty „to samo powie Pan górnikom? Jakbyście rządzili i górnicy zapowiedzieli by przyjazd do Wawy to ciekawe co byście zrobili”, odpowiedział:

„No fajnie, fajnie, pośmialiśmy się. A teraz proszę sobie uświadomić, że Amazon to prywatna firma, a nie państwowa spółka. Rządowi nic do tego jak prywatna firma zarządza kadrami i jaką prowadzi politykę finansową”.

Tego nie da się inaczej porównać niż z legendarnym tekstem byłego już prezydenta Bronisława Komorowskiego: „niech zmieni pracę i weźmie kredyt”. Ale czy z takiej postawy wynika cokolwiek dobrego?

CZYTAJ TAKŻE: “Byt kształtuje świadomość”. Marks miał trochę racji – rzecz o “rewolucji julek”

Niejednokrotnie na naszych łamach podnosiliśmy problem godnej pracy, współczesnego przepracowania, braku perspektyw młodych ludzi w związku z dynamiką zmian oraz przede wszystkim zwiększającego się coraz bardziej współczesnego podziału klasowego. W związku z tymi wszystkimi czynnikami młodzi Polacy będą się radykalizować, na lewą i prawą stronę. Nam jako nacjonalistom na tym nie zależy. My chcemy jednej Polski, dla wszystkich pokoleń Polaków. I trzeba brać w swoich rachubach aspekt ekonomiczny pod uwagę.

CZYTAJ TAKŻE: Harujemy najciężej w historii. Czy będzie jeszcze istnieć życie poza pracą?

Na prowincji problemy dotyczą albo łamania, albo naginania prawa pracy. Nadal więc, po 30 latach od upadku komunizmu, nie obowiązują podstawowe standardy cywilizacyjne, takie jak stabilne zatrudnienie, przestrzeganie kodeksu pracy, płatne nadgodziny, pełna kwota wynagrodzenia zawarta w umowie, przestrzeganie urlopów - zauważył Jakub Sawulski, autor książki „Pokolenie 89. Młodzi o polskiej transformacji”. Konfederacja dużo mówi o pracodawcach, przedsiębiorcach. Ale to tylko pewna część narodu. Są jeszcze całe rzesze pracowników, o których też trzeba się zatroszczyć (nie robi tego praktycznie nikt od 1989 roku). Zwłaszcza jeśli pracują dla międzynarodowych korporacji traktujących Polskę i Polaków wyłącznie jako tanie bydło zaprzęgowe i obiekt ekspansji gospodarczej. By nie powiedzieć wprost jako wycieraczkę na progu, między Europą a Azją. Mieszających się w wewnętrze sprawy światopoglądowe narodu, podnosząc temperaturę kotła, w którym trwa właśnie wojna kulturowa (Amazon oficjalnie wsparł tzw. Strajk Kobiet). Trzeba walczyć z międzynarodowym kapitałem, a nie go bronić! To on wraz z liberalnymi elitami doprowadza, jak to opisał Alain do Benoist, do generalnej „prekaryzacji”, pogłębienia biedy, a klasę średnią do reproletaryzacji.

Konfederacja, jeśli chce być siłą polityczną mającą w przyszłości zastąpić duopol PiS-PO, musi zadbać o wszystkich Polaków, chronić ich od wyzysku. Jeśli ten aspekt zostanie zaniedbany oddech Lewicy będzie coraz mocniejszy. Nie można dopuścić do powtórzenia wielokrotnie pojawiającego się historycznego schematu, wedle którego osoby mające na ustach dobro narodu idą ręka w rękę z wielkim kapitałem, a ugrupowania internacjonalistyczne i globalistyczne stają się (pozornymi) obrońcami „szarego człowieka”. Nacjonalizm oderwany od narodu nie ma racji bytu.

Narodowcy.net