Portal Narodowcy.net objął patronat nad wydaniem powieści „Bezdomny jedynak” autorstwa Tadeusza Gluzińskiego

Fundacja im. Karola Huberta Rostworowskiego ruszyła z nowym cyklem wydawniczym mającym przypomnieć rodakom dzieła stworzone w dwudziestoleciu międzywojennym. Nowy cykl nazywa się Biblioteka Powieści Narodowej. Każde z dzieł będzie opatrzone przypisami oraz przedmową naukową. Pisownia zostanie uwspółcześniona do obecnych zasad. Pierwszą książką wydaną w ramach projektu będzie powieść Tadeusza Gluzińskiego „Bezdomny jedynak”. Autor w swoim dziele przedstawił rzeczywistość panującą w II Rzeczpospolitej. Książka stanowi świadectwo minionych czasów, gdzie autor oddał ducha nieistniejącego już świata oraz zaprezentował mozaikę społeczną przedwojennej Warszawy oraz Polski. Głównym bohaterem powieści jest były żołnierz Korpusu Ochrony Pogranicza Kazimierz Worski, który jest człowiekiem odważnym, nie lękającym się niebezpieczeństw. Gluziński swojemu głównemu bohaterowi nadał cechy, które sam posiadał. Powieść ukazywała się w odcinkach na łamach dziennika „ABC” w 1930 r. Portal Narodowcy.net objęło patronat medialny nad wydaniem książki .

Tadeusz Gluziński urodził się 30.06.1888 r. w Krakowie. Uzyskał doktorat z filozofii na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, w 1913 r, oraz z prawa na Uniwersytecie Jagielońskim w Krakowie, w 1915 r. W czasie studiów zaangażował się w życie akademickie, działał w kołach „Zet”, „Ogniwo”, redagował pismo „Teka”. Należał również do Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego. Na początku lat dwudziestych na stałe przeprowadził się do Warszawy. Był członkiem tajnej Ligii Narodowej, Związku Ludowo-Narodowego. W 1920 r. pracował jako szef sekcji prasowej Obywatelskiego Komitetu Obrony Państwa. Następnie był urzędnikiem w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Był publicystą, pisał dla „Myśli Narodowej”, „Gazety Warszawskiej”. Działał w Stronnictwie Narodowym. Krytykował partię za brak wizji politycznej i programowego radykalizmu. Należał do sygnatariuszy deklaracji Obozu Narodowego-Radykalnego z 14.04.1034 r. Pisał dla „Sztafety”. Po delegalizacji ONR został aresztowany. Po odzyskaniu wolności Gluziński dalej angażował się politycznie i publicystycznie. Był jednym z głównych ideologów ONR-ABC, należał do ścisłego kierownictwa jej tajnej struktury Organizacji Polskiej. Polityk był twórcą koncepcji zjednoczenia SN, ONR-ABC oraz Ruchu Narodowo Radykalnego-Falanga w ramach Konfederacji Polskiej. W latach 1937-1938 był redaktorem naczelnym gazety „ABC - Nowiny Codzienne” nieformalnego organu prasowego ONR-ABC. Pisał również dla „Nowego Ładu” w latach 1935-1939. Była autorem wielu książek: „Cele i drogi propagandy wywrotowej” (1927). „Odrodzenie idealizmu politycznego” (1935), „Zmierzch Izraela” (pod pseudonimem „Henryk Rolicki” 1932), „Socjalizm, komunizm, anarchizm” (1936) „Sprawa Ukraińska” (1937), „Przygoda. Dwie opowieści” (1928). Na początku okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną w ramach Grupy „Szańca”. W grudniu 1939 r. udał się z misją do Francji wraz z Jerzym Kurcyuszem, aby nawiązać kontakt z rządem RP na uchodźstwie. Podczas wędrówki w górach odmroził nogi. W szpitalu w Budapeszcie amputowano mu kończyny dolne, ale to nie wystarczyło, by uratować Gluzińskiego. Zmarł 7.02.1940 r.