Słowa piosenki napisał Diogo Pacheco de Amorin, a melodię Jose Campos e Sousa, w 1975 r. Dawała ona nadzieję w kraju, który po upadku rządów salazarystów przez tzw. „Rewolucję Goździków” zdominowała marksistowska lewica. Do dziś pozostaje najbardziej znanym utworem portugalskiego ruchu narodowego.
Zmartwychwstanie
To ojczyzna zrywająca łańcuchy,
To cisza, która znów śpiewa,
To powrót bohatera do murów obronnych,
Miasto, które znów walczy.
To pustynia, którą widzimy kwitnącą,
To znowu tryskająca fontanna
To zorza polarna, która znów się uśmiecha
W zmęczonych oczach Ludu.
I czerwone flagi już płoną,
W obozach okrzyki wojenne,
Iskry w ciemności nocy ,
Od róż na cześć ziemi.
Wiatr śpiewa w złotej pszenicy,
Fale tańczą w świetle ognisk,
W cieniu skrzydlatych wojowników
Wśród drzew oliwnych wznoszone są miecze.
To znowu ojczyzna święta,
Obudzona się z zapomnianej śmierci,
Zwycięstwo nowego świtu
____________________
Ressurreição
É uma Pátria quebrando cadeias,
É um silêncio que volta a cantar,
É um regresso de heróis às ameias,
Da cidade que volta a lutar.
É um deserto que vemos florir,
É uma fonte jorrando de novo,
É uma aurora que volta a sorrir
Nos olhos cansados do Povo.
E já ardem bandeiras vermelhas,
Nos campos há gritos de guerra,
Nas trevas da noite há centelhas,
Das rosas em festa da terra.
Canta o vento nos trigos doirados,
Dançam ondas à luz das fogueiras,
E nas sombras guerreiros alados
Erguem espadas entre as oliveiras.
É uma Pátria de novo sagrada,
Acordada da morte esquecida,
Vitória da nova alvorada
